Voourouder DNA en ..... yessss!!!

(For the story in English, please click here)

Als je zoekt op Ancestry DNA op YouTube, dan vind je honderden filmpjes waarvan ik er intussen een aantal heb gezien.
Het is enorm actueel en de grote stamboom sites spelen daar een grote rol in.

Stamboom onderzoek heeft al heel lang mijn interesse. De mooiste verhalen deden de ronde in zowel de familie van mijn moeders als vaders kant. Van beide kanten heb ik stambomen die (vooralsnog) terug gaan tot 1400. Graven van voorouders uit de 17e eeuw zijn nog steeds in takt en te bezichtigen. De wapens die daar op staan, spreken enorm tot de verbeelding, evenals de geschiedenis van dit geslacht.

En om terug te keren bij het hier en nu, soms werd er wel eens gekscherend gezegd: "Van wie je die karaktertrekken hebt weet ik niet, vast een een of andere (duistere) voorvader".
Intussen weten we dat er inderdaad genen doorgegeven worden. Je kunt lijken op een voorouder van een paar generaties terug. Ook neem je 'gewoontes' mee in je genen. Nu kan je dat niet vergelijken met een voorouder uit de 17e eeuw (tenzij er een nauwkeurige beschrijving van hem of haar bestaat) maar als ik naar mijzelf kijk, ik houd mijn handen op dezelfde manier als de moeder van mijn moeder. Toen mijn grootvader in zijn laatste levensjaar dement werd, praatte hij wel eens over mij tegen mij of ik zijn ooit zo geliefde echtgenote was. Heel ontroerend.

En nu zijn we zover met de wetenschap dat we via ons DNA duizenden jaren terug kunnen gaan naar onze wortels, roots.
De wereldbevolking reist en trekt al zo lang als er mensen zijn en handel wordt gedreven. Er zijn prachtige voorbeelden van te vinden op het Internet. Een van mijn favorieten is de vondst van door de natuur gemummificeerde mensen met rode vlechten en kleding met Schotse ruiten, aan de Zijde Route van China naar Europa. Maar ja, nu heb ik altijd een fascinatie gehad voor Kelten. Of Vikingen.
Tijdens al die reizen zullen er ongetwijfeld romances zijn ontstaan tussen mensen van verschillende volkeren. Maar ook landverhuizingen zorgden voor verspreiding. Wie denkt dat reizen of 'backpacken' iets van deze eeuw is, heeft het mis.
En wat denken van al die oorlogen en overheersers? Vikingen, Romeinen, Germanen en noem er nog maar een paar.
Het zuiver ras bestaat niet, hoe graag sommige fanatiekelingen dat ook zouden willen of zelfs durven te beweren. Zelfs ondanks dat het nu via het DNA wordt bewezen.


Mijn stambomen staan o.a. op geni.com en myheritage.com en de laatste had een DNA Kit in de herfst aanbieding. Ik wilde zo'n test al zo lang als het bestaat en deze aanbieding paste binnen mijn budget (met grote dank aan een ver familielid!).
Ik kreeg het pakket 2 dagen na de bestelling, op 28 augustus jl, thuisgestuurd, las de gebruiksaanwijzing zorgvuldig door, verzamelde met de wattenstokjes wangslijm en deed het de zelfde avond op de post; het zou 6 weken duren voor ik de uitslag kon ontvangen.

Een week later kreeg ik een mailtje waarin de ontvangst werd bevestigd. Nog een week later een mailtje met het bericht dat ze met de analyse waren begonnen en een link naar een filmpje van het laboratorium; beslist interessant. Ook schreven ze dat het nu nog 4 weken kon duren.
Maar tot mijn niet geringe verbazing ontving ik gisteren - 21 september - om 8 uur 's morgens een mailtje dat de uitslag klaar stond op de site.

Omdat ik zoveel van mijn voorgeslacht weet dacht ik dat ik niet nerveus zou zijn. Nu, alles is minder waar..... vanaf de ontvangst van de mail tot aan het lezen van de uitslag, liep ik met kippenvel rond.
Ik heb al mijn geduld-reserves aan moeten spreken om eerst de dieren te verzorgen, te ontbijten en de zakelijke correspondentie te doen.
Intussen bedacht ik dat het voor eigen gebruik leuk zou zijn om mijn reactie te filmen, vooral omdat ik van te voren al een lijstje had gemaakt met wat ik dacht dat mijn DNA zou zijn.
Nu heb ik er een grote hekel aan om voor welke camera dan ook te zitten maar vooruit, dit was zo'n bijzonder moment!
Nadat ik eindelijk de camera opzet klaar had, ben ik gaan zitten en heb de uitslag geopend.........

Toen alles eenmaal tot mij doordrong, bleken er geen hele grote verschillen te zijn met mijn 'voorspelling' maar toch vond ik een paar zeer aangename verrassingen!!
Ik loop nog steeds met een enorme glimlach rond!! Hoe kan ik mijn gevoelens het beste beschrijven?

Alsof ik thuiskom. Mijn karakter, gevoelens, de manier waarop ik dingen beleef en zie, mijn voorkeuren en antipathieën, mijn smaak voor voedsel en nog veel meer, werden met 1 onderzoek bevestigd. Alles maar dan ook alles, viel op zijn plaats.

Hoe lang noem ik mijzelf niet 'Kind van het Noorden'? Mijn hele leven houd ik al van regen, mist, donkere avonden, de herfst en de winter, temperaturen beneden de 22 graden, bossen maar ook eindeloze vergezichten, Keltische muziek, verhalen, lezen..... Mijn introversie en strijdvaardigheid.... of koppigheid.

En heb ik het verhaal 'The Sitter' of 'Wind of Seasons' dat ik een jaar geleden schreef niet per ongeluk over mijn eigen voorouders geschreven?

Ik ben nog steeds degene die ik was vóór de DNA test en ik word ook niet ineens iemand anders maar het heeft wel bevestigd wie ik ben en waarom. En dat lieve lezers, is letterlijk en figuurlijk een Gods geschenk!

De uitslag van de test en mijn reactie daarop vinden jullie in mijn filmpje "My Ancestry DNA results and very happy!!!"

Lieve weekend groet,

Helen / Ike

Heimwee.... wat is dat? Zomaar een gedachte

'Heimwee is het gevoel van verlangen naar huis, of algemener gezegd, naar de geborgenheid en de zekerheden van het bekende'

Deze definitie heb ik steeds opnieuw gelezen, natuurlijk klopt het want je hebt nooit heimwee naar iets wat je niet kent of meegemaakt hebt. Toch???
Het gevoel van verlangen naar huis, daar zou ik liever willen zeggen 'thuis'.
Want wat is huis.... waar je ook woont of gaat wonen, je neemt altijd jezelf mee (zei mijn wijze lieve moeder).
En waar voel jij je met jezelf dan het meeste thuis. Ik zou mij niet thuis voelen op 3 hoog achter en bevind mij dan ook in de bevoorrechte positie dat dit niet hoeft.

Je voelt je thuis bij je geliefde, je gezin, je huisdieren, je geliefde spulletjes, je (droom)baan en zo kan ik nog wel even doorgaan. Betekent dit dat je bang bent voor het onbekende? Nee, dat denk ik niet maar dat is natuurlijk voor iedereen totaal verschillend.

Wanneer heb je heimwee, dat is een goede vraag.
Hoogst waarschijnlijk in een periode in je leven dat het allemaal niet zo soepel loopt. Dan heb je heimwee naar vroeger of naar rust.
Of wanneer je verlaten van huis en haard op een plek zit waar je helemaal niet wilt zijn, al of niet door het toeval.
Alweer 17 jaar geleden zat ik geheel uit vrije wil in Australië, een prachtig land waar veel backpackers naar toe gaan en waar iedere Nederlander zowat familie heeft wonen.
Van mijn overbuurvrouw in Nederland kreeg ik als leesvoer het boek 'Toen God verdween uit Jorwert' van Geert Mak, mee.
En midden in dat prachtige Australië waar ik door familie hartelijk verwelkomd werd, waar het 35 graden was, de mooiste vogels vliegen en zingen, het in de natuur naar eucalyptus ruikt, de zon en maan aan de andere kant opkomen, de oceaan de mooiste kleuren blauw heeft, kreeg ik door het boek van Geert Mak een onbedaarlijke heimwee naar Friesland. Een heimwee dat echt pijn deed. Dat moesten de genen van mijn Friese voorouders zijn, dat kon niet anders. Ik kon niet wachten op het vliegtuig naar Nederland.
Hoe mooi mijn vakantie ook was, ik wilde terug. Het gevoel was bijna zo intens als verliefd zijn: vlinders in je buik, je hart en je hoofd zijn er vol van. En dat terwijl ik niet bekend sta om enige vorm van heimwee. Als alles thuis goed verzorgd is, kan ik maanden achtereen wegblijven.

Kan je heimwee hebben naar iets dat in je genen zit? Iets waar je voorouders zich bij thuis voelden?
Mijn Friese voorouders hielden van bossen en land. Dan er zijn er nog Engelse en Zweedse voorouders, die genen heb ik ook. Maar de genen van de Duitse en Vlaamse voorouders houden zich opvallend rustig. Zowel in emoties als taal.

Heimwee, een verlangen naar iets wat je kent, waar je je thuis of veilig  bij voelt, wat je graag opnieuw wilt beleven, waar je gemakkelijk kunt aarden, maar vooral ook wat je mist. Je mist iets of iemand waar je van houdt, dat bekend voor je is. En dat hoeft niet altijd geborgenheid te betekenen. Het kan ook 'avontuur' zijn. Immers, als je terugkeert naar de plek of het gevoel waar je heimwee naar hebt, betekent dat toch altijd een nieuwe toekomst. Het oude komt nooit meer terug.

Heimwee naar een basis, dat spreekt mij meer aan. Een basis waarop je verder bouwt.

Helen