zondag 21 mei 2017

Update dag

Er zijn veel soorten dagen: zon-dag, maan-dag, blauwelucht-dag, bewolkte-dag, wind-dag (en die wind is vandaag toch nog koud!) en update-dag.

Vrijdag was het bij mij Grote Update-dag.
Toen ik bij Skype ging werken ben ik het Blog Skype Lifestyle begonnen (in het Engels) en dat Blog trok verschrikkelijk veel lezers, in totaal gaven de statistieken 48.500 aan.
Niet iedere post ging over Skype alleen maar ook over mijn Lifeystyle want die veranderde behoorlijk door mijn schitterende baan bij Skype.
Na 4 jaar hard werken (maar daar worden we alleen maar sterk van) en 1 x in de maand een week op 1 van de hoofdkantoren zijn, ben ik gestopt om samen met mijn man in onze camper door Europa te reizen.
Heb ik mijn werk gemist? Heel, heel soms. Mijn fantastische collegae veel meer en met sommigen heb ik nog steeds contact.

Terug naar mijn Blog. Ik zag dat het nog steeds veel bezocht werd ondanks dat ik er sinds 2009 geen berichten meer op had gezet.
Noem het nostalgie maar ik ben teruggekeerd naar dat Blog. Nu niet meer over Skype maar over mijn nieuwe leven als schrijfster (freelance, proeflezer, vertaalster). En de berichten daar blijf ik in het Engels schrijven.
Dus twee Blogs: eentje in het Nederlands en eentje in het Engels. Wel handig want ik wil natuurlijk mijn boekjes en boeken, graag ook in het Engels gaan uitgeven.

Op Skype Lifestyle kwam ik tot de ontdekking dat een aantal (nieuwe) functies niet werkten bij het oude thema dat ik overigens nog steeds prettig, duidelijk en overzichtelijk vond.
Het had wat voeten in aarde voor ik een thema vond dat mij op al die punten aansprak.
Het gevolg is dat het een totaal ander uiterlijk heeft gekregen, meer 'feminine' zullen we maar zeggen. Met kleurtjes die een klein beetje naar het Blog dat je nu bezoekt, verwijzen.

Wat kan een mens druk zijn met een blog dat al zo lang 'ongebruikt' is: alle links moesten gecontroleerd, verwijderd of aangepast worden. Niet alleen de achtergronden, balken en tekstvakken moesten aangepast worden maar ook de lettertype's en kleuren (vond ik).
En wat vond ik het leuk om op die manier weer bezig te zijn!

Eenmaal klaar kon ik het niet laten om een aantal oude berichten terug te lezen, dat deed mij toch wel wat en om heel veel redenen. Soms werd ik een beetje emotioneel, soms moest ik glimlachen maar in alle gevallen bracht het mooie herinneringen naar boven. A walk down memory lane. A very pleasant walk I have to say.
Oh nee, dit is het Nederlandse Blog....

En ja, toen was ook dit Blog aan de beurt. Niet dat ik er op uitgekeken was, maar het kan nooit kwaad om het zo nu en dan aan te passen. Veel is er niet veranderd; wat links in de Blog titel en een andere achtergrond.

En zo werd een zater-dag een update-dag. Beslist een leuke dag!

Dag!

Helen

woensdag 17 mei 2017

Madeliefjes

Madeliefjes zijn, zoals de naam al verraadt, lief. De kleine witte bloemetjes met de gele hartjes die zich naar de zon keren, staan in groten getale in mijn grasveld.
Ik kan er eindeloos van genieten maar weet dat het gras harder groeit. Dit betekent dat als de Madeliefjes in volle bloei staan, de grasmaaier hard moet werken om het grasveld te egaliseren.

Vanmorgen moest het echt gebeuren. Het had al veel eerder moeten gebeuren maar of het gras was te nat of ik had  dringende andere bezigheden.
Tijd om de oude sokken over mijn broekspijpen heen te trekken en mijn gekouste voeten in de tuinschoenen te proppen.
Het is een zeer warme dag die wat benauwd aandoet door de sluierbewolking. Maar mij horen jullie niet mopperen, het is te lang te koud en te winderig geweest.

In 'maaitenue' de maaier en de kantjesmaaier uit de stalling gehaald en na een paar keer pompen (het is een oeroude benzinemaaier) en 1 keer goed aan het touwtje trekken, begon ik aan mijn ronde door de tuin.
De tuin is beslist niet eindeloos groot (mijn uitzicht wel maar dat wordt door mijn overbuurman onderhouden) maar al maaiend maak je heel wat meters, een gezonde bezigheid dus.
De 2 hondjes die niet bang zijn van het lawaaierige grasverslindende apparaat waren door de warmte te lui om hun heil elders te zoeken. Niet erg snugger want iedere keer als ik dichterbij kwam, verhuisden ze een metertje, de tong uit de bek en zo'n blik van: "Moet dat nu net op een dag dat wij eindelijk kunnen kiezen of we ongestoord in de schaduw of in de zon tussen de Madeliefjes willen liggen?"
Sorry hondjes, ook ik geniet ontzettend van al die schattige witte bloemetjes in de tuin maar er omheen maaien is een vreselijk karwei! Dus verder maar weer, het ene bloemetje na het andere verdween.
Maar Madeliefjes zijn hardnekkig en hebben een sterk, onverwoestbaar karaktertje; over een paar dagen is het grasveld weer vrolijk wit genopt.

Madeliefjes zijn eigenlijk een prachtig voorbeeld bij tegenslagen in het leven. Iemand kan nog zo hard en met ontzettend veel bombarie door je leven heenploegen, rug recht, hoofd omhoog en reiken naar de zon.
Want al is het bewolkt, achter al die wolken schijnt - echt waar - de warme gulle zon.

Helen

maandag 15 mei 2017

De dag na Moederdag

Moederdag..... commercie of gezelligheid?

Zelf ben ik geen moeder dus valt er niets te vieren. Helaas is mijn moeder in 2008 overleden, ik mis haar.
Mijn moeder vond gezelligheid op Moederdag veel waardevoller dan het krijgen van cadeautjes.
Ik kan mij herinneren dat ze van mijn vader altijd huishoudapparaten kreeg waar ze niet om gevraagd had.
Ach, mijn vader bedoelde het zo goed en gaf de cadeautjes samen met ons en met een blij gezicht alsof hij het apparaat zelf had uitgevonden..

Mijn vroegste herinneringen aan Moederdag zijn door ons vers- en scheefgesneden homperige plakken brood die zo dik belegd waren dat het bijna niet anders kon dat dan het van het brood in bed rolde.
Natuurlijk versgeperste sinaasappelsap die op de trap naar boven uit het glaasje gutste waardoor het aan het kleedje op het blad ging vastzitten.
En kleurrijke tekeningen!
De mooiste beloning van al deze inspanning nadat je al dagen had lopen zeggen dat mama niet eerder uit bed mocht komen dan na de verrassing, was het ontzettend blije gezicht van mijn moeder. En de superknuffel die we kregen.

Mijn vader was wel erg gesteld op Vaderdag; inclusief gezelligheid en cadeautjes.
Maar hij had vaak niet het geduld om op onze 'ontbijt op bed' verrassing te wachten. En natuurlijk stond mijn moeder op tijd op om de ontbijttafel gezellig te dekken waardoor het een echt feestje werd.

En dan komt de tijd dat er niet alleen ouders maar ook schoonouders zijn. Aan de 'koude' kant was het net andersom: schoonmama hechte grote waarde aan Moederdag, schoonpapa veel minder aan Vaderdag. Dit maakte de keus 'wat bij wie' een stuk gemakkelijker.

Ach, nu zijn al die ouders er niet meer en ik kan de traditie niet voortzetten. Mijn broer wel, die kreeg 4 kinderen en een aantal kleinkinderen.
Toch ben ik het met mijn moeder eens dat Moederdag een zeer commercieel gebeuren is.
Op mijn brievenbus zit een 'reclame nee' sticker waardoor ik verschoond blijf van de kilo's folders waarin iedereen uitgenodigd wordt zijn of haar portemonnee om te keren om mama een onvergetelijke dag te bezorgen.
Andere vormen van reclame (vooral die op het internet) zie ik wel. Soms, in 'a wicked mood' heb ik wel eens de neiging om, als ik weer uitgenodigd wordt mijn moeder met een cadeau te verwennen, de mail te retourneren met het bericht: "Ik heb geen moeder meer!". Maar ik begrijp ook wel dat dat erg onaardig is van mij.

De herinneringen aan mijn moeder zijn dagelijkse cadeautjes. Ik ben haar dankbaar dat ik in dat nest geboren ben. Als mij heel vroeger door een leeftijdgenootje wel eens werd gevraagd: "Als je een andere vader of moeder kon kiezen, wie wordt dat dan?", moest ik het antwoord schuldig blijven. Ik kende niemand anders die ik in de plaats van mijn ouders zou willen hebben. En zelfs nu, een halve eeuw later, kan ik nog niemand bedenken.
Het was goed zoals het was. Ik heb veel van ze geleerd, kreeg altijd antwoord op al mijn vragen, er was heel veel liefde, we waren zo verschrikkelijk gewenst.
Geen Moederdag, wel dag Moeder, ik houd nog steeds van je mama en mis je.

De dikste knuffel van de wereld.

Helen

donderdag 11 mei 2017

Zon-dag en donderdag

Vandaag schijnt de zon.
Natuurlijk waait het, het waait hier 360 dagen per jaar maar gelukkig niet altijd uit dezelfde richting!

Vandaag waait het door de fruitbomen en niet richting achterdeur.
Het geluid van de wind door de jonge bladeren is een geluid dat mij altijd weer terugvoert naar het prachtige Zweden waar meer dan genoeg bomen zijn om de wind een schitterend natuurlijk muzikaal stuk te laten spelen.
Het zachte ritselen dat van laag naar hoog gaat, ineens wegvalt voor een kleine adempauze (dus nu niet direct gaan klappen....!!), samenspeelt met het geluid van de wind zelf. Het geritsel dat de vogels begeleidt (of andersom). Hoe het ook klinkt, het klinkt nooit vals. Het klinkt altijd als muziek in mijn oren.

Mijn hondjes liggen afwisselend in de zon of de schaduw. Zo nu en dan komt er eentje even binnen kijken en vraagt dan om een knuffel die ik graag geef. Knuffels gaan over en weer want als ik een beetje verdrietig ben, krijg ik ongevraagd knuffels. Ze voelen dit haarfijn aan.

De duiven koeren in de boom, er zijn dit jaar twee nestjes: de Houtduif en de Turkse tortel.
De jongste hond die zelf heel graag zou willen vliegen - hij doet enorm zijn best maar komt niet zo ver van de grond - houdt de duivenechtparen goed in de gaten. Met zijn neus in de lucht, gefronste wenkbrauwen en oren zo hoog mogelijk, holt hij half op zijn achterpoten van de ene boom naar de andere.
Straks, als er kleine duifjes zijn, gaat hij 'babysitten'. Op zijn krent onder de boom, kan hij dat heel lang volhouden! Hij maakt mij altijd weer aan het lachen.

Vandaag heb ik een non-schrijfdag. Daar heb ik mij al dagen 'geestelijk' op voorbereid. Ik ben de afgelopen dagen dan ook lekker opgeschoten met mijn boek. Dat waren van die dagen dat ik gewoon niet kon stoppen met schrijven, ik liep in gedachten minstens een dag vooruit in mijn boek, mijn tikkende vingers konden de ideeën niet bijhouden. En dat voelde goed.

Vandaag dus andere dingen. Eerst heb ik een cake gebakken met de ouderwetse Wonderpan.
Half chocola/sinaasappel en half vanille/rum. Ruim op tijd voor het bezoek morgen van een schoonzusje.
Daarna heb ik de kalkoenfilet in een marinade gezet zodat dit goed kan intrekken. Het maakt het vlees ook zoveel malser.
Vervolgens waren de ingrediënten voor de Ciabatta aan de beurt: in kleine stukjes gesneden zongedroogde tomaatjes en zwarte olijven. Dat gaat samen met het meel morgenochtend in de broodbakmachine. Wat zal het lekker ruiken als schoonzusje en ik thuiskomen nadat ik haar van het station heb gehaald!

En straks ga ik de verjaardag van een 2-jarige vieren. Ik heb zijn moeder zien opgroeien van een echte tiener (met alle ups en downs) tot een echte moeder voor wie ik respect heb. En gelukkig is er ook een echte vader die evenveel respect verdient!
Het cadeautje ligt al in de auto, stel je voor dat ik het vergeet. Hoe leg je dat een ontzettend jarige peuter uit?

Het is dus vandaag niet alleen zon-dag en donderdag, het is vandaag ook verjaar-dag.

Helen

vrijdag 5 mei 2017

4 en 5 mei

Gisteravond heb ik net als mijn medelanders, stilgestaan bij de slachtoffers van de 2e Wereldoorlog en de oorlogen daarna.

Ik ervaar dit ieder jaar weer als enorm indrukwekkend. Om 6 uur 's avonds ging de vlag halfstok en op dat moment stond ik in mijn eentje in de voortuin stil bij de doden.
Zoals de meeste mensen is er ook familie van mij omgekomen, gefusilleerd op de Waalsorpervlakte.
Een verre oom die in de jaren 40 en 41 met zijn camera veel filmpjes van de familie heeft gemaakt waardoor ik ook nu nog, binnen kan kijken bij  mijn overgrootouders die ik nooit heb gekend.
De herinneringen aan deze oom, ook al mocht ik hem nooit ontmoeten, blijven op deze speciale manier altijd voortleven.

Mijn moeder is 10 jaar na de eerste wereldoorlog geboren en ik 10 jaar na de tweede. Mijn moeder kon gelukkig veel over de oorlog vertellen. Ik ben haar daar dankbaar voor.
Mijn vader heeft 3 jaren doorgebracht in Japanse kampen, hij kon daar net zoals zijn zuster, niet over praten. Tot 3 jaar voor zijn dood, het was schokkend. Voor hem dat hij het ineens wilde vertellen en voor ons om het te horen. Wij begrepen volkomen waarom hij zo lang gezwegen had.
De vader van mijn vader heeft de oorlog niet mogen overleven, zie mijn allereerste verhaal in dit Blog.

Dodenherdenking en Bevrijdingsdag liggen mij ook mede daarom, na aan het hart.

Vandaag - Bevrijdingsdag - draag ik een bijzondere armband waar een even bijzonder verhaal achter zit.
In 1995 was ik een van de vele duizenden vrijwilligers die mee mochten helpen en getuige mochten zijn bij de verwelkoming van vele Amerikaanse en Canadese Veteranen die ons land in 1945 hebben bevrijd, 4 dagen om nooit meer te vergeten. Voor de Veteranen en hun families was dit buitengewoon emotioneel. Maar ook voor de vrijwilligers. De emoties op de gezichten van al deze mensen te mogen zien die ook nog eens cadeautjes hadden meegenomen voor ons, te mogen luisteren naar hun herinneringen, getuige te mogen zijn van hun tranen bij het graf van gesneuvelde kameraden, dat alles is onvergetelijk en draag ik voor altijd mee in mijn hart.

De vrijwilligers waren toegewezen aan vaste groepen Veteranen toch komt de armband van een Veteraan uit een andere groep uit een andere regio. Deze charmante Canadees kwam naar mij toe, pakte mijn hand, legde er een armband in en zei: "This is a very special bracelet. A young Dutch girl gave it to me on May 5 1945. Today, May 5 1995, is the right day to give it back to Holland and you symbolize this girl for me".

In mijn hand lag een armbandje van fijne schakels met daarin 11 schildjes met de wapens van de (toen nog 11) Nederlandse provincies. Al die 50 jaren had deze bevrijder dit armbandje zorgvuldig bewaard zonder te weten hoe de geefster heette.
Ik keek hem aan en zag dat ook bij hem de tranen over de wangen liepen. We hebben eventjes doodstil gestaan in een warme omhelzing.
Net als hij niet wist hoe de geefster heette, weet ik de naam van de Veteraan niet. Maar zijn gezicht en zijn tranen zal ik nooit, nooit meer vergeten.

Het armbandje draag ik vandaag, 5 mei, de dag van de Bevrijding.
Daarna wordt het weer zorgvuldig opgeborgen bij het briefje waar deze geschiedenis in staat zodat mijn erfgenamen het niet achteloos weggooien.
Maar misschien geef ook ik het bij mijn leven weg aan iemand waarvan ik weet dat de volle betekenis van de armband, in het hart voortleeft. Een volgende generatie die beseft hoe waardevol vrijheid is.

Helen

donderdag 27 april 2017

Slow Cooker succes en Laptop problemen

Het is alweer eventjes geleden dat ik schreef over de Slow Cooker, tijd voor een update en aangezien het op deze Koningsdag koud en miezerig is, kruip ik weer achter de laptop.

Een prima dag om te schrijven en mijn roman krijgt steeds meer vorm.
En dat ondanks wat probleempjes.
Mijn laptop is 10 jaar oud en niet veel gebruikt. Vaak was hij mijn tweede scherm naast mijn nog oudere 'werkpaard' dat overigens ook nog leeft maar nu alleen gebruikt wordt voor het bewerken van foto's en films. Maar dat terzijde.

Mijn fijne grote ASUS waar ik veel van houd, sloot zichzelf vrijdagmiddag ineens af. Gelukkig kon ik hem weer opstarten maar niet veel later gebeurde het weer. En nu voorgoed.
Heel vervelend want ik had al een paar dagen geen back-up gemaakt (hoe dom kan iemand zijn....., ja, ik durf dat over mijzelf te zeggen!).
Mijn eerste reactie was de accu. Na zoveel jaar mocht dat ook wel. Bij ViaDennis direct een nieuwe gekocht, tweede helft van de vrijdagmiddag besteld.
En 'ViaDennis' is erg snel! De volgende ochtend om 10 uur had ik mijn accu al.

Vol goede moed de laptop weer aangezet. Althans, dat was ik van plan maar hij gaf geen krimp.
Er waren dus nog twee opties: 1) de laptop was overleden (nee, nog even geen paniek!), 2) de adapter had de geest gegeven.
Optie 1) leek mij overigens een alleszins redelijke optie want de oude accu was bijna vol toen de laptop er mee ophield. Maar 'redelijk' wil niet zeggen 'aangenaam'. Ik was er dan ook alles behalve blij mee!

Voorlopig maar even voor optie 2) gaan en bij ViaDennis een adapter besteld. Natuurlijk zonde van 2 x verzendkosten ook al zijn die bijzonder laag.

De volgende ochtend arriveerde de adapter en tot mijn wel zeer grote vreugde bleek dat inderdaad de oplossing van het probleem! Mijn oude getrouwe draait weer en het werk kan doorgaan.
Ik hoef denk ik niet uit te leggen dat ik allereerst een back-up heb gemaakt en dat ik nu uitsluitend in deze backup verder schrijf.

De Slow Cooker...........
Mensen wat een uitvinding. Ik houd niet van de uitdrukking 'helemaal mijn ding' maar ik zou het bijna gebruiken. De Engelsen zeggen het leuker: "My cup of tea!".
Net als met een quiche of een cake, kan ik mij helemaal uitleven met de ingrediënten van mijn maaltijd.
Als je de basisbeginselen van de hoeveelheid vocht en de volgorde van de ingrediënten in de 'pan' (groenten onderin, vlees bovenop) aanhoudt, kan je je helemaal uitleven.
En als je het vlees een uur of 12 van te voren eerst marineert, dan is het helemaal lekker.
Geen gedoe meer met aparte pannetjes, niet dat gegoochel met gasjes op vol, half, zacht of gaspitten tekort.
Niet meer nadenken wat eerst moet koken en wat het laatst. Nee, gewoon alles relaxed.

En wat eet ik lekker! En wat vind ik het leuk om 'slow te cooken'!
Gistermiddag had ik verplichtingen elders en hoefde niet na te denken over het eten; ik had 's morgens alles in de cooker gedaan en bij thuiskomst was niet alleen alles gaar en ook nog eens erg lekker, nee, het rook ook heerlijk!
Verbaast het jullie als ik zeg dat ik de cooker James heb genoemd? Hij is mijn Butler die het eten klaar heeft als ik er aan toe ben. Wat wil een mens nog meer. Nou ja..... misschien een Butler die ook het bad laat vollopen, de afwas doet, stofzuigt, ramen lapt, gras maait ennuuuhhh........

Laat maar!

Hebben jullie een fijne Koningsdag gehad?

Majesteit, alsnog van harte gefeliciteerd.

Helen

maandag 17 april 2017

Slow cookers of crock pot en laptopstandaards

Jullie zijn ongetwijfeld allemaal goede koks die genieten van het koken en er graag uren aan besteden om een heerlijk maal neer te zetten.

Soms zie ik in Whatsapp of e-mails de heerlijkste gerechten met gedetailleerde recepten voorbij komen.
Ik heb diep respect voor jullie want zelf ben ik geen goede kok.
Begrijp me niet verkeerd, ik houd wel van lekker eten en waardeer een met zorg klaar gemaakte maaltijd enorm. Maar spontaan iets geweldigs met een eigen 'handtekening' op tafel zetten, nee.
Nu ik dit schrijf bedenk ik mij dat dit niet helemaal waar is. Ik kan namelijk prima eenpansgerechten maken, hutspot en een rijk met groenten gevulde macaroni zijn daarbij mijn favoriet.
Omnia Oven
En ik bak graag! Quiches en Cakes in allerlei smaken waarbij ik van alles probeer. Mijn ouderwetse wonderpan assisteert mij daarbij, ik ben enorm gehecht geraakt aan deze prachtige uitvinding uit de jaren 50 die overigens in Zweden opnieuw is uitgevonden onder de naam Omnia Oven. Ideaal als je een boot, camper of caravan hebt. Maar natuurlijk ook thuis.
Maar thuis gebruik ik dus al bijna 30 jaar een echte oude wonderpan en het bevalt mij prima.

Terug naar het koken van maaltijden: vaker niet dan wel weet ik 's morgen wat ik 's avonds ga eten. En niet zelden ben ik zo geconcentreerd aan het werk dat ik de voorbereidingen vergeet. Tegen de tijd dat ik aan het eten moet beginnen is het laat en wil ik er niet te veel tijd aan besteden. Slecht, heel slecht, ik weet het!
Ik kom niets te kort, zorg altijd dat er verse genoeg groente is maar vaak is dat dan een salade.

Nu ben ik een enorme Anglofiel, al 45 jaar is Engeland mijn tweede thuis. Het is een prachtig land met vriendelijke mensen met een schitterend gevoel voor humor. En in tegenstelling tot wat veel mensen denken, kunnen de Engelsen voortreffelijk koken! Uren staan ze in de keuken om de heerlijkste maaltijden te bereiden. Mijn pleegzusje kan mij geen groter genoegen doen dan een echte Beef Stew op tafel te zetten.

Slow cooking is favoriet. De meest voortreffelijke vlees en vis gerechten staan uren in de oven (het liefst natuurlijk een AGA) op lage temperatuur te stoven; inclusief groenten en aardappeltjes.
En kijk, dat vind ik nu ideaal. Slow cooking is 'my cup of tea' en nog erg gezond ook! Maar ik heb geen AGA en mijn oven is best wel duur in het gebruik. De stenen Slow Cooker die we ooit hebben gekocht is ineens zijn schaal kwijt, geen idee waar die is gebleven.

Engels kookboek 'slowcook'
Gelukkig is de electrische Slow Cooker uitgevonden. De afgelopen dagen heb ik mij daar in verdiept, aanleiding was het boekje 'slow cook' dat ik ooit eens in Engeland heb gekocht. Zonde dat dit ligt te niksen in de kast.
Zelden ga ik over een nacht ijs; ik lees, vergelijk prijzen, lees beoordelingen (ook over de verkopers) en blogs. Mijn keus is gevallen op de James Andrew Slow Cooker van De Slowcookery. Ik heb nog even geaarzeld tussen een 1,5 en 3,5 liter cooker maar heb gekozen voor de laatste; je wilt toch geen ruimte te kort komen als je gasten hebt en de 3,5 is geschikt voor 1 tot 3 personen. De James Andrew komt uit Engeland, heeft een Engelse stekker maar wordt met een Nederlandse verloopstekker geleverd.

Andrew James Slow Cooker
Slow Cookers zijn er in alle maten en soorten en zeker ook in alle prijsklassen. Je moet hierbij bedenken hoe groot de samenstelling van je gezin is en hoe vaak je hem denkt te gebruiken. Wil je wel of geen timer (kan ook met een losse timer in het stopcontact), wel of niet een 'auto' stand en wil je hem voor een kalkoen gebruiken of mag een klein kippetje ook. Genoeg stof tot nadenken. En over het electriciteitsgebruik hoef je je geen zorgen te maken.

De Slow Cooker is besteld en in theorie zou hij woensdag hier kunnen zijn. Met mijn receptenboek kan ik dan morgen wat inkopen gaan doen want ik heb er zin in! 's Morgens de ingrediënten in de pot en 's avonds heerlijk eten!

Deze week is een ander handig artikel gearriveerd, helemaal uit China.
Nu ik iedere dag zoveel uren schrijf, is mijn laptop weer volop in gebruik. Meestal zet ik er iets onder waardoor hij wat schuin staat (dit typt beter) en waardoor de ventilatoren lucht krijgen.
De behoefte aan een laptopstandaard groeide, tijd om naar mijn favoriete 'winkel' AliExpress (Ali Babba, ze hebben een geweldige App) te gaan.
Precies drie weken na mijn bestelling, had ik mijn laptopstandaard binnen en ik ben er erg blij mee!
Hij is stevig, heeft 7 standen, draait op een plateautje aan de onderkant en wiebelt niet. En dat voor 6,50 Euro all in.

Mijn week kan niet meer stuk!

Helen